دانه قهوه تک خاستگاه رواندا گیتوکی برشته کاری گیومه

دانه قهوه تک خاستگاه رواندا گیتوکی برشته کاری گیومه

قهوه رواندا – RWANDA

با وجود تاریخ پرتنش خود، امروز قهوه رواندا یکی از محبوب‌ترین نقاط قهوه تخصصی در جهان است.  مبلغین و مهاجران آلمانی در اوایل قرن بیستم قهوه را به رواندا آوردند.

تولید قهوه به‌طور گسترده‌ای در دهه‌های 1930 و 1940 توسط دولت استعماری بلژیک ایجاد شد. تولید قهوه پس از خروج استعمارگران بلژیکی ادامه یافت.

تا سال 1970، قهوه بزرگ‌ترین کالای صادراتی رواندا شده و 70 درصد از کل درآمد صادراتی را تشکیل می‌داد. قهوه به قدری ارزشمند تلقی می‌شد که از سال 1973 به بعد، کندن درختان قهوه از زمین غیرقانونی بود.

بین سال‌های 1989 تا 1993، فروپاشی توافق‌نامه بین‌المللی قهوه (ICA) باعث سقوط قیمت جهانی قهوه شد. دولت و اقتصاد رواندا از قیمت‌های پایین جهانی قهوه آسیب جدی دیدند. نسل‌کشی 1994 و پیامدهای آن منجر به فروپاشی کامل صادرات قهوه و درآمدهای vital دلار آمریکا شد، اما تاب‌آوری شگفت‌انگیز مردم رواندا در نحوه بازیابی اقتصاد و ثبات از آن زمان مشهود است.

محل کشت

این محموله توسط 12 کشاورز کوچک در گاتسیبو در استان شرقی رواندا کشت شده است. مزارع آن‌ها کوچک هستند و به طور متوسط هر کشاورز 275 درخت دارد.

بیشتر کارها توسط خانواده انجام می‌شود. خاک‌ها شامل خاک رس و شن است و بارش سالانه حدود 1290 میلی‌متر است.

«کشاورزان به تولید قهوه با کیفیت انگیزه دارند، اما تلاش‌های آن‌ها به خوبی جبران نمی‌شود. قیمت‌های قهوه انتظارات کشاورزان را برآورده نمی‌کند».

به همین دلیل، ایستگاه‌های شستشوی قهوه در سراسر کشور، از جمله ایستگاه‌های متعلق به بَهو قهوه، در تلاشند تا با ارائه قیمت‌های بهتر و حمایت از کشاورزانی که به دنبال بهبود کیفیت برداشت خود هستند، تولید قهوه با کیفیت بالا را تشویق کنند.

در اوایل دهه 2000، دولت رواندا با همکاری شرکای بین‌المللی، قهوه را به عنوان یک منبع کلیدی بالقوه برای تولید درآمد صادراتی شناسایی کرد.

برای بهبود کیفیت قهوه، دولت ایجاد ایستگاه‌های شستشوی جدید در مناطق تولید قهوه را تشویق کرده و با ذینفعان محلی همکاری کرده است تا اطمینان حاصل کند که کشاورزان اصلی‌ترین بهره‌برداران هستند.

به عنوان یک اقدام در این راستا، دولت از ایستگاه‌های شستشو با تأمین نهاده‌ها حمایت می‌کند. ایستگاه‌ها نیز این نهاده‌ها را از انبارهای دولتی به منطقه منتقل می‌کنند تا کشاورزان بتوانند به راحتی به آن‌ها دسترسی داشته باشند.

ایستگاه همچنین در آموزش کشاورزان در نحوه استفاده صحیح از نهاده‌ها نیز مشارکت دارد.

برداشت و پس از برداشت قهوه رواندا

در فصل برداشت، گیلاس‌ها به صورت انتخابی توسط کشاورزان و خانواده‌هایشان چیده می‌شوند. در زمان پذیرش، کارکنان گیلاس‌ها را به صورت دستی مرتب کرده و سپس آن‌ها را در آب شناور می‌کنند تا چگالی آن‌ها بررسی شود.

ایستگاه گیلاس‌هایی را که هم از نظر بصری و هم از نظر شناور شدن تأیید شده‌اند، قبول می‌کند. کار مرتب‌سازی بیش از 70 درصد نیروی کار فصلی را مصرف می‌کند، اما رُساتیر می‌داند که این کار ارزشمند است.

پس از مرتب‌سازی و پذیرش، گیلاس‌ها به بسترهای مرتفع منتقل می‌شوند. کارگران به طور مرتب گیلاس‌های در حال خشک شدن را جابجا می‌کنند تا از خشک شدن یکنواخت اطمینان حاصل کنند. رُساتیر می‌گوید که الهام خود را درباره خشک کردن از روش‌های پخت و پز گرفته است.

وقتی گوشت را روی زغال قرار می‌دهید، بعد از 20 دقیقه گوشت شما آماده است. اما در فر، 45 دقیقه طول می‌کشد. اگر آن را در خاک داغ بگذارید، ممکن است دو ساعت طول بکشد. وقتی این سه نوع گوشت را بچشید، تفاوت طعم وجود دارد.